می دونم که اگه یه روز از یادم بری اون هم محاله ، غم می گیره هنجره ام رو پر می شه از اشکهایی که بغض جلوش رو گرفته می دونم تو این بیابون که گرفتارت می شم یک سراب هم نمی بینم و من در شن های بیابون غرق می شم .

من اگر این چنین گرفتارت هستم و اینگونه برای با تو بودن التماس   می کنم پس هیچوقت من رو تنها نزار چون دیگر تاب پریشانی ندارم.                                                          

تو تنها کسی هستی که من رو فراموش نمی کنی ،تو تنها کسی هستی که شناختنت کار هر کسی نیست.

خدایا ....خدایا .... ما گرفتار این همه خوبیها و نیکی های تو هستیم