وقتی جلو آینه می ایستم با تصویر مقابلم  کلی حرف می زنم ولی وقتی قلم دستم می گیرم فقط سکوت به فکرم میرسه و یه نگاه سرد در یک ورق سفید.

خیلی وقتها سکوت و اشک برا خودشون یه مهمونی می گیرن،یک مهمونی که فقط دو همزبون با هم دعوت می شن.آخه اینها حرف همدیگرو خوب می فهمن.وقتی سکوت می خواد مهمونی بگیره اشک هم تنهاش نمی زاره می یاد پشت درچشمهای سکوت هی در می زنه.....هی در می زنه.....یه قطره می چکه.... دفعه بعد اشک می گه بزار من هم بیام مهمونی آخه اونوقت دیگه من هم تنها نمی مونم،اونوقت من هم راحت می شم .... یه قطره دیگه .... بعدش سکوت یه آهی می کشه می گه :باشه بیا.خوش اومدی .

اونوقت هست که اشک می یاد و سکوت هم همراهیش می کنه و باهم یه مهمونی خیلی آرومی می گیرن، طوری که کسی از این مهمونی خبردار نمی شه.

بعد یه مهمونی بی سر و صدا سکوت از اشک تشکر می کنه و می گه خیلی از تو ممنونم که هیچوقت تنهام نزاشتی.